401 .

هـــوا تاریک اینجا هر طرف سر تا به پا تاریک                                              خــــطوط جاده ی امـــــید ها تا انـــــــتها تاریک

نشسته کهکشان در سوگ مرگ دختر خورشـید                                          زمـــین و آســمان تا ساحه ی عرش خدا تاریک

402 .

بعد پرپرشدنت ای گل زیبا چه کنم                                                            من به داغ تو جوان رفته زدنیا چه کنم

بهر هر درد دواییست مگر داغ جوان                                                          من به دردی که بر او نیست مداوا چه کنم

403 .

آنقدر خوب وعزیزی که به هنگام وداع                                                       دل نمی خواست تو را دست خدا بسپارد

404 .

زود بودش سفر مرگ ، ولی                                                                    گل مگر دیر تواند پژمرد

405 .

نوگلی پرورده بودم ،خاک از دستم ربود                                                      آنچنان در بر گرفت ، انگار در عالم نبود

سالها زحمت کشیدم ، تا گلم پرورده شد                                                  ناگهان پیک اجل ، آن غنچه را از من ربود

406 .

تا کی ز مصیبت غمت یاد کنم                                                                  اهسته ز دوری تو فریاد کنم

وقت است که دست از این دهان بردارم                                                     از دست غمت هزار بیدادکنم

407 .

سال ها رنج کشیدم که گلی پروردم                                                        باد پاییز به ناگه زد وگل پرپر شد

گل پرپر شده ام از چه برفتی ز برم                                                          که زهجران تو هر دم دل ما مضطر شد

408 .

ای سفر کرده به معراج، به یادت هستیم                                                  ای گل پرپر ما، چشم به راهت هستیم

تو سفر کردی و آسوده شدی از دوران                                                     ما، ماتم زده هر لحظه به یادت هستیم

409 .

باورم نیست كه دیگر نشـنوم آواي تو                                                        يــا نبـينم روی مـاه و قامت رعـنـاي تو

سالها سنگ صبورم بودي و هم صحبتم                                                     بي تو رنگ يأس دارد منزل و مأواي تو

410 .

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند                                                                   چه دید اندر خم این طاق رنگین

به جای لوح سیمین در کنارش                                                               فلک بر سر نهادش لوح سنگین

411 .

افتابی در جهان تابید رفت                                                                     عمر کوتاهش جهان دید ورفت

هیچ کس از دست او رنجش نداشت                                                       از چه رو از دست ما رنجید و رفت

412 .

فلک آخر ربودی گوهر یکدانه ما را                                                            بگو بر ما چرا بردی تو ان دردانه ما را

ندانم از چه رو کردی شعار خویش گل چیدن                                             گل ما را چیدی و برهم زدی گلخانه ما را

413 .

گفتم که فراق تو نبینم دیدم                                                                  آمد به سرم هر آنچه میترسیدم

414 .

بنالم از درونم هر شب روز                                                                     كه تا روز قيامت مي كشم سوز

الهي دخترم جايت بهشت است                                                             چرا اين گونه بايد سرنوشت است

415 .

شبانه آن گل زيبا ربودند                                                                       چرا جسم تنت پر پر نمودند

وي دل وي دل وي دل                                                                         بنالم تا بنالم تا هميشه

416 .

كجا رفتي دخترم دلم بشكست برايت                                                      شده ماهور ايل ماتم سرايت

اگر از آسمون اَوري ورايه                                                                       مو دونم اشك بارد هم برايت

420 .

زمرگت دخترم دل از دنيا بريدم                                                              دگر كوه دنا چويل و بويي نداره

همي آب بشار رود جويي نداره                                                             دگر دار بَلي برگ رويي نداره

421 .

من تازه گلی بودم اندر چمن دهر                                                          یکباره فرو ریخت اجل بال وپر من

گل ها همه سر ز خاک آورده بیرون                                                        الا گل ما که سر فرو برده به خاک

422 .

نو گلی از بوستان پژمرد و رفت                                                             خاطر جمعی پریشان کرد و رفت

من که آبش داده ام با اشک چشم                                                       خون چرا بر چشم زارم کرد و رفت

423 .

نوگلی ده ساله بودم خوابگاهم شد مزار چهره ام                                      بر خاک خوابیده زجور روزگار

گل به گل گشتم و تعریف تو کردم همه جا                                               صد وسی غنچه بکندم ندهد بوی تو را

424 .

شب وروز در فکر تو در خواب بینم تورا                                                      خواب شب پوچ است بیداری می خواهم تورا

425 .

لالایی کن بخواب خوابت قشنگه                                                            گل مهتاب شبا هزارتا رنگه

یه وقت بیدار نشی از خواب قصه                                                            یه وقت جا نمونی توشهر غصه

426 .

یا ربّ این نو گٔل خندان که سپردی به منش                                              میسپارم به تو از دست حسود چمنش

427 .

من آن گل پرپر شده دست زمانم                                                            بر سنگ مزارم بنویسید جوانم

به مقصد نرسیده به سرآمد سفرم زود                                                     این حادثه شوم کجا بود ندانم؟

428 .

دست ویرانگر اجل گل شکوفای زندگی ما را پرپر کرد                                  و اندوهی بیکران بر قلوب داغدار ما گسترد!

429 .

خواهری داشتم که از چشمه عشق ملکوت آمده بود                                  چشمهایش به شفافی سرچشمه زیبایها بود حیف که زود رفت

430 .

بی تو هستی تباه است خوبم                                                                 روزگارم سیاه است، خوبم

من که از عشق تو زنده بودم                                                                    من که پیش تو شرمنده بودم

431 .

بی تو دنیا دیگه معنا نداره                                                                       هزار بار خاطرات و دوره کردم

هنوزم مرگ تو باور نکردم                                                                         تو نیستی خونه بی تو سوت و کوره

432 .

من چه باید کنم با غم خویش؟                                                                 با دل ناشکیبای درویش؟

من چه باید کنم با تباهی؟                                                                       بعد از این با غم بی پناهی؟

433 .

یه لحظه دلم خواست صدایت بکنم                                                             گردش به حریم با صفایت بکنم

آشوب دلم به من چنین فرمان داد                                                               در سجده بیفتم و دعایت بکنم

434 .

دلم بی تاب شده باز توی سینه                                                                 یه بغضی تو گلوم باز مهمونه

دوباره جای خالی تو خواهر                                                                        وجودم رو کم کم می شکونه

435 .

صدای خنده های تو تو گوشم                                                                     صدای گریه ها مو در میاره

دلم تنگه دیگه دست خودم نیست                                                               چشام بی اختیار داره میباره

436 .

تو نیستی قلب من هم غصه داره                                                               چشام بی خواب شده باز بی قراره

بهشت هم که بشه دنیا واسه من                                                              بی تو دنیا دیگه معنا نداره

437 .

چه رسمی داره این رسم زمونه                                                                   می چینه هر گلی که مهربونه

438 .

به مانند از دست دادن تکه‌ای از وجود خویشتن است                                      که هرگز نمی‌توان آن را با چیزی جایگزین کرد.

439 .

عزيزيم دويماديم سندن                                                                            نه تئز مندن دويوب گئدين؟

اجل گلجك بو قوربتده                                                                                منى يالقيز قويوب گئدين.

440 .

ئولمه ، توپراقلارا وئرمه رم سنی                                                                 یئرین قوللارمین آراسیندادیر

طبیعتی سولاريلا یومارام سنی                                                                  سویون گوزمون قاراسیندادیر

441 .

بهار فصلی خزان گلدی باغیما                                                                   سولدی آچیلمامیش گوللریم منیم

قارا توپراق چکدی منی کامینا                                                                   یاددان چخاتماسین ائللریم منیم

442 .

غم غصه لر اوره كلری داغلاییب                                                                هجرینده باخ گوزلریمیز آغلاییب

بیز بویالان دنیایا بیر قوناقيخ                                                                    حق توشه سین گوزل آتام باغلاییب

443 .

سنه گر واضح اولا، اؤلماغیم ای بیکس اوغول                                             چاغیرين قونشولاري ،آتايا قور بزم عزا

سیز قورون بزم عزا تاکی منی یاد ایلیون                                                    اوخویون سوره الحمد منی شاد ایلیون

444 .

لاي لاي گوزوم آغلاما                                                                            اوره گيمي داغلاما

يات يوخون شيرين اولسون                                                                     قلبيمي سن داغلاما

445 .

قووالارکن منی هر گون محنت                                                               قاپیمی دؤگمه‌ده‌دیر هر گئجه غم.

هامی آزاده ائلین شاعری وار                                                                 من اسیر ائللرین آه! شاعری‌یم.